The Day After Revolution

فردای انقلاب

پیشگفتار

هرکسی را بهر کاری ساختند.ا

نه موی چندانی بر سر دارم که به نشانه اتحاد ببرم۰

نه دلی بی باک که بر خیابان بیایم و شعار سر دهم۰

نه سری پرشور که داستانسرای رسانه های اجتماعی باشم۰

و نه هنری قابل عرضه برای انگیزش دیگران۰

فقط قلمی در دست، سوالهایی بی پاسخ و امیدی به آینده ای بهتر برای ایران و ایرانی۰

از این روست که در این ده مقاله کوتاه به موضوعاتی خواهم پرداخت که از دید بسیاری بی معنی، بی ربط، بیجا و بی وقت است. ایران همچنان آبستن حوادث است و من در فکر دانشگاه رفتن طفلی هستم که به دنیا خواهد آمد۰

اما لازم است، لازم است همین الان که موهای خود را می بریم، جلوی گلوله سینه سپر می کنیم، خطر اعتصاب را به جان می خریم و خون نوجوانان و جوانان را بر کف خیابان و در و دیوار می بینیم، بیندیشیم. نه تنها به احساس قوی و انگیزه ای که ما را به سمت شکستن این دیوار، این دیو و این اهریمن صفتان می کشاند، بلکه به آینده ای که در فراسوی این دیوار انتظار ما را می کشد. همین فکر، همین برنامه، همین دورنماست که به نهال مبارزه ما آب می رساند، نور می تاباند و محملی برای رشدش می شود۰

نه پاسخی دارم، نه راه حلی، و نه نقشی۰

فقط سوالهایی برای شکل دادن به فردایی بهتر۰